Nei hæ! Bara að láta vita að ég er enn á lífi og meira að segja nokkuð spræk. Framundan er stóðrétt í Skagafirði, brjálað djamm og væntanlega ógeðsleg þynnka eins og vera ber. Síðan líða tvær vikur og konan heldur til Barcelona í húsmæðraorlof ásamt Betu vinkonu sem tók því fegins hendi (annað en sumir ) að fá að sofa hjá mér á erlendri grundu. Annars er lífið bara vinna, skonsur og gestir.
Reyndar eru nú ókunnugir karlmenn farnir að banka hjá mér og falast eftir að búa með mér og bjóða fyrir það fé. Ég get svo svarið það!